Norsk kultur treng betre patriotar

Oslo Frp har forstått veldig lite av kva det vil seie å kjempe for norske verdiar.

Publisert Publisert

Christian Tybring-Gjedde ønskjer å ta Frp – og Noreg – i ei tydeleg nasjonalkonservativ retning. Her er han i debatt med forsvarsminister Frank Bakke-Jensen. Foto: Ole Berg-Rusten, NTB Scanpix (arkiv)

  1. Leserne mener

Så skal visst Frp bli eit patriotisk fyrtårn. Det har nemleg Oslo Frp vedteke på sitt årsmøte i helga. Dei meiner partiet bør ta etter den nye høgresida i Europa og USA, i staden for å bli ein del av suppa i sentrum.

Ut frå reaksjonane på sosiale medium å døme, kan det verke som mange reagerer med anten latter eller fordøming. Ingen av delane er særleg fornuftig.

Eg trur at det finst ein god del folk i Noreg som er uroa for at den verda dei kjenner er i ferd med å forsvinne. Det er ikkje bra, og dei fortener betre svar enn dei får i dag.

Nokon er av det radikale slaget. Dei ser ein muslimsk konspirasjon på kvart gatehjørne. Dei må bli møtt med tydelege svar – som er noko anna enn vitsing og uthenging.

Geir Ugland Jacobsen er ny leiar i Oslo Frp. Han har spekulert i om den tragiske dødsbrannen i Ytrebygda der fire menneska mista livet kan ha vore påsett, skreiv TV 2 nyleg. Dei har fått tilgang til ei rekkje Facebook-postar.

Les også

Debatt: Silje Hjemdal: – En hersketeknikk å mene at noen ikke forstår kunst

Han kalla den norsk-kurdiske familiens bakgrunn ein «kultur med en viss tradisjon for å ta livet av brysomme familiemedlemmer, særlig kvinner».

Jacobsen meinte det var ein «relativt sannsynlig (men langt fra sikker)» årsak som burde vore politietterforska. Det har brannen blitt, og konklusjonen er at den starta i ein skotørkar.

Det er så destruktivt som det kan få blitt. Han kjem ikkje berre med ein stygg spekulasjon. Det er eit direkte åtak mot det norske tillitssamfunnet. Vi kastar ikkje om oss med drapsmistankar mot medborgarar.

Om dette er måten Siv Jensens fylkeslag skal kjempe for norske verdiar, har dei ikkje forstått mykje av det norske samfunnet. For kva gjer dei som vil vere eit «patriotisk fyrtårn» eigentleg for å forsvare norsk kultur?

Eg har brukt 15 år av livet i organisasjonar som jobbar for norsk språk, for folkedans, bunadskunnskap og mykje anna. Der var det knappast nokon som ville stilt seg bak Oslo Frps parole.

Det same har eg tenkt om dei fagforeiningane eg har vore med i. Det er viktige organisasjonar som forsvarer den norske modellen. Det var ingen der som ordla seg som kulturkrigarane i Frp.

Les også

Podkast: – Eg vil heller sjå kloden koke enn å melde meg inn i den Facebook-gruppa der

For kven er det eigentleg som forsvarer det norske her? Det er ikkje dei som herjar på tastaturet, i alle fall. Eg ville heller sett min lit til norsklærarar, bibliotekarar, busettingskonsulentar, frivillige i idretten og mange, mange andre.

Ein tilfeldig ungdom som startar eit AUF-lag på heimplassen sin gjer uendeleg mykje meir for å fremje norske verdiar enn ein som sit heime og tastar seg varm om at Noreg er under åtak.

Desse debattane er vanskelege. Det trur eg er noko av grunnen til at mange politikarar ser ut til å unngå dei. Då endar vi opp med at dei einaste som vil prate om norske verdiar, sit hos Resett, Human Rights Service og i Oslo Frp. Det er synd.

Nasjonalisme kan vere ei positiv kraft i eit samfunn. Vi kan samle oss om felles institusjonar, kultur og historie. Kvifor skal eg ikkje kunne vere stolt av Noreg? Sjølvsagt bør eg vere det.

Men vi ser det kvart einaste år: Saker som rører ved nasjonale strengar i oss har ein tendens til å engasjere enormt. Kva flagg skal vi godta på 17. mai? Korleis skal jula blir feira? Skal skuleelevane framleis lære gamle, norske songar?

Les også

Jens Kihl: Vi treng ein skikkeleg politikk for PR-byråa

Mitt inntrykk er at mange i partia frå Høgre og heile vegen mot venstresida synst det er noko litt gamaldags over det å snakke om Noreg. Det er det ikkje.

Det har gått litt opp og ned om eg har kalla meg sjølv nasjonalist, for det er eit omgrep det mildt sagt er lett å misforstå. Når ein les om nasjonalistar i avisa, er det som regel ganske skumle typar det er snakk om.

Men eigentleg er det ikkje vanskeleg å vite om nasjonalismen er positiv eller negativ. Det avgjerande er kven som får bli med i den fellesskapen du strekar opp.

Må du ha fire sett oldeforeldre frå kvar sin fjellgard for å kunne kalle deg norsk, eller held det å seie at du har lyst til å høyre til her? Det siste er mest konstruktivt. Alle kan bli norske om dei vil.

Og eg føler meg så trygg på at norsk kultur er bra, at eg tenkjer den toler å bli utfordra. Norsk kultur høyrer ikkje heime i ein fryseboks.

Dei norske verdiane fortener betre vaktarar enn dei bøllane som har ein tendens til å melde seg frivillig. Den oppgåva må større delar av det politiske spekteret ta på alvor.

Publisert