Enkeltmannsføretaket

Det var ikkje klein dansing på fylla som var problemet. Det var at Trond Giske sette seg sjølv over partiet.

Jens Kihl
Kommentator

ÅLEINE: I fjor jobba Trond Giske for å få ein plass i styret i Trøndelag Ap. Han tek same runden i år. Her er han på skipinga av Orkdal Ap i fjor. Ned Alley, NTB Scanpix (arkiv)

Dei siste dagane har eg snakka med ei lang rekkje sosialdemokratar. I Trøndelag. På Vestlandet. I Oslo. I LO. Dei fortel stort sett det same, alle som ein: Dei er leie. Leie av å måtte handtere Trond Giske-saker dag ut og dag inn.

Lokale tillitsvalde prøver å sparke i gang valkampen med gode Ap-saker, men blir blokkert av Trond Giskes kamp for Trond Giske.

I sosialdemokratiet finst det mange ideal som blir halde høgt. Eitt av dei er at du skal setje partiet over deg sjølv. Du stiller opp når partiet treng deg. Og om partiet tener på at du tek eit steg tilbake, er det dét du gjer.

Les også

Jens Kihl: «Denne gongen burde det vore kvinnene som vann»

Og så har du Trond Giske, då. Strategen. Taktikaren. Sosialdemokraten. Som er så fokusert på ein plass i eit fylkesstyre at han er villig til å gjere heile partiet til ei slagmark i vekevis.

Den vidgjetne dansevideoen viser ikkje trakassering eller overgrep. Men den viser noko anna som heller ikkje er bra:

Ein mann som er ute på byen og dansar med unge kvinner medan dei sjølve jobbar heime i Trøndelag med å fortelje folk at «nei da, Trond har endra seg».

Les også

Giske gir opp kampen om plass i arbeidsutvalget i Trøndelag Ap

Dei siste dagane har vi vore vitne til eit merkeleg sirkus: Trond Giske stilte først som nestleiar i Trøndelag Ap. Då det ikkje gjekk, stilte han som medlem av arbeidsutvalet. No går ikkje det heller.

Men Giske er ikkje typen til å gje opp, så han skreiv fredag at han blir «tiltredande» styremedlem.

Det er vanskeleg å vite kva ein skal tru om slikt. To ulike kjelder i Trøndelag Ap peikar på at Giske har brukt det siste året heilt feil: Han skulle vise at han var tolmodig og audmjuk. Så skjedde det motsette.

Les også

Sara Økland: La Giske danse

Giskes næraste tilhengjarar vil seie at det er vi i media som har skapt denne krisa. Det er langt frå heile sanninga. Ja, VGs sak kan diskuterast. Men for sindige sosialdemokratar er det ikkje der problemet ligg no. Det ligg i at det aldri blir fred.

Eg snakkar jamleg med folk i partia som meiner at #metoo «tek merksemda bort frå politikken». Til det er det å seie at #metoo diverre er sjølve kjernen av politikken:

At kvinner, menn, unge, gamle – ja, alle – skal ha lik sjanse til å vere med i politisk arbeid, må vere ein grunnplanke i demokratiske organisasjonar.

Slik er det diverre ikkje no. På årsmøtet i Innlandet Høgre var Kristian Tonning Riise ordstyrar. På årsmøtet i Viken Frp hadde Ulf Leirstein same oppgåve. Båe to var i fjor gjennom alvorlege #metoo-saker der partia avgjorde at dei hadde brote partiets regelverk.

Det er all grunn til å tru at den tilliten desse mennene får frå partia sine, gjer at unge kvinner og menn held seg heime.

Les også

Valgkomiteen i Trøndelag holder nytt møte om Giske

Eg har fått tilgang til evalueringa frå årsmøtet i Viken Frp. Delegat etter delegat kom med same tilbakemelding: «Profesjonelt gjennomført årsmøte, men det at Leirstein blir sjefdirigent samtidig som Siv snakker om MeToo og overgrep var spesielt.»

Igjen og igjen er det snakk om menn som har brote regelverket i eige parti, men som nærast meiner det er ein menneskerett å kome raskast mogeleg tilbake i leiande posisjonar. Det fungerte ikkje for Trond Giske.

Til sjuande og sist er det kanskje så enkelt som dette: Ap er eit parti. Ikkje eit enkeltmannsføretak.