Bergensk tørrkoking

Publisert Publisert

KRISE: No er det atter mangel på handlekraft mellom og rundt de syv fjell. Fødselstala har ikkje vore så låge på tretti år, skriv Asbjørn Kristoffersen. Foto: Bård Bøe

  • Asbjørn Kristoffersen
Leserne mener

Ligg dokkar sammen og gjorr nokke! Det var ordførar Harry Hansens oppfordring då Trondheim gjekk forbi Bergen i folketal på slutten av 1960-talet. Fire strilekommunar måtte rett nok fortærast for å slå Trondheim på flat mark. Men den bergenske kriseforståinga var det ingenting å seia på. No er det atter mangel på handlekraft mellom og rundt de syv fjell. Fødselstala har ikkje vore så låge på tretti år, bergenske kvinner har aldri vore meir knipske, så langt soga veit.

Det nyttar visst ikkje lenger å appellera til den bergenske patriotismen. Jenter fra Bergen er nokke for seg. Dei ligg nok saman, men dei gjorr det ikkje ofte nok, same kor mykje Erna tryglar og bed om meir arbeidskraft og fleire skattebetalarar, no når eldrebølgja slår inn over bakkar og berg utmed havet.

Det er ikkje berre dei bergenske småtøsene som sviktar Harry Hansens innstendige utfordring om å bli fruktberre og legga heile strilelandet under seg. Innflyttarar og innvandrarar er blitt så fåtalige at det spøkjer for det bergenske manntalet. Utanbys kvinner er like påhaldne som heimespøta madammer og mam’sellar. Meir reproduksjonsorienterte innvandrarkvinner får døtrer som knip oftare att, dei òg. Kvinneklinikken taper pengar så det kvin i bekkena. Bergensarane risikerer å enda som antikvitetar.

Det er lita trøyst i at andre byar og andre land har endå større barnemangel. Polen freistar å få opp produksjonen mot betaling. Den nyinnførte, polske barnetrygda er høgare enn den norske. Dei som framskaffar fem barn, får like mykje i trygd som ei gjennomsnittleg, polsk arbeidsinntekt. Det er tvilsamt om bystyret i Bergen vil gje tilsvarande løyvingar. Det er nok endå meir tvilsamt om byens småtøser ville renna ned Kvinneklinikken for å få nyavla bergensarar som levebrød. Den mest nærliggande, midlertidige løysinga er å utvida bygrensene, slik Harry Hansen såg seg nøydd til å gjera. Strilelandet er ikkje stort nok. Heile Vestland må læra seg å snakka bergensk.

Publisert