Det er no vi viser kva vi er laga av

Krisetiltaka frå regjeringa feiar endeleg all tvil til side: No er det alvor.

Publisert Publisert

Statsminister Erna Solberg gjekk torsdag frå «nå-må-vi-bevare-roen-folkens» til å trykke på atomknappen i møtet med koronautbrotet. Det gjev eit sterkt signal til folket om at det no er alvor, og aukar sjansane for å lykkast, skriv BT-kommentator Hans K. Mjelva. Foto: Lise Åserud

  1. Leserne mener
iconDenne artikkelen er 24 dager gammel

Informasjonen i artikkelen kan være utdatert. Gå til vårt livesenter for siste nytt om korona-utbruddet.

-> Gå til livesenteret

Koronaviruset endevender landet i ei heilt uverkeleg fart.

Ordet dramatisk er ikkje lenger dekkande når regjeringa no stengjer alle barnehagar, skular, universitet, kultur- og idrettsarrangement og dei fleste utestader.

Regjeringa grunngjev tiltaka med at koronaviruset no smittar mellom folk i Noreg. Styresmaktene har med andre ord ikkje lenger kontroll.

Mykje tyder på at dei ikkje har hatt det på ei stund. Noreg er blant landa som har flest smittetilfelle pr. innbyggar.

Regjeringa, Folkehelseinstituttet og Helsedirektoratet meiner det har vore rett å vente med så dramatiske tiltak. Det er mogeleg. Ettertida får vise.

Det viktige no er at dei endeleg tek skikkeleg i. Ikkje berre fordi tiltak i seg sjølv vil gjere det enklare å få kontroll på koronaepidemien, men fordi det viser det norske folket at dette faktisk er alvor.

Les også

Dette gjør regjeringen for å stanse viruset

Mange har teke utbrotet alvorleg lenge, men slett ikkje alle, noko ungdommen som braut forbodet mot publikum i Holmenkollen klarte å vise i helga.

Regjeringa må ta si del av skulda for det, sjølv om det i Holmenkollen òg spelte inn at dei frammøtte stort sett var ein generasjon som aldri har opplevd anna enn oppgang.

Alle «kriser» sidan byrjinga av 1990-talet har trass alt vist seg å gå over utan at så mange har merka dei.

Pressekonferansen i dag vil gå inn i historiebøkene. Frå venstre direktør Camilla Stoltenberg i Folkehelseinstituttet, helseminister Bent Høie (H), statsminister Erna Solberg (H) og helsedirektør Bjørn Guldvog. Foto: Lise Åserud

No får både dei og vi andre lært noko anna. Så raskt som viruset spreier seg er det truleg berre eit spørsmål om tid før nokon vil døy av smitten, òg her i landet.

Folkehelseinstituttet melde torsdag ettermiddag at ti personar er innlagt på sjukehus på grunn av koronavirus. Ein av dei får intensiv behandling.

OPPDATERING: Eitt menneskje har døydd av koronaviruset, opplyste statsminister Erna Solberg på Dagsrevyen torsdag kveld.

Samstundes vil mange norske bedrifter bli hardt råka, i første omgang i reiselivsbransjen. Problema vil truleg raskt nå andre bransjar. Viruset får allereie store følgjer for verdsøkonomien. Oljeprisen er halvert sidan årsskiftet, og børsane fell kraftig. I verste fall kan dette ende i ei ny global økonomisk krise.

Du skal vere uvanleg tungnem viss du ikkje forstår at det no er alvor.

Les også

Oppdatert: De viktigste nyhetene om koronautbruddet

Det viktigaste spørsmålet på pressekonferansen var kor lenge desse krisetiltaka vil vare. Svaret frå helsedirektør Bjørn Guldvog var at tiltaka førebels varer til 26. mars, men at det er «overveiende sansynlig» at dei blir forlenga.

Folkehelseinstituttet seier i si siste prognose at epidemien truleg vil nå toppen i perioden mai-august, og at utbrotet kan vare i eitt år.

Dermed kan fleire av tiltaka, som stengde skular, vare heilt til sommarferien. Det vil verkeleg setje folk på prøve.

Den australske dokumentaren «Koronaviruset – kaoset i Wuhan», som ligg på NRK sine nettsider, viser kva Kina har gjort for å få kontroll med utbrotet. Det er ikkje vakkert.

Private mobil-videoar viser at politiet i Wohan-provinsen i Kina sveisa igjen utgangsdørene i heile bustadblokker, for å hindre at folk gjekk ut.

Den fortel òg korleis statens tenarar gjekk inn i kvar husstand, målte feber og drog med seg dei som har feber til internering saman med andre sjuke.

Slikt vil det heldigvis aldri gå i Noreg. Likevel kan kampen for å bremse utbrotet bli like effektiv her, no når først styresmaktene tek utbrotet på tilstrekkeleg alvor.

Hovudgrunnen er ei sterk tiltru og lojalitet til styresmaktene, og ein tradisjon for å stå saman og løfte i flokk.

Dessutan har vi ein rik stat og gode velferdsordningar, som vi stolar på vil dempe dei økonomiske følgjene for folk og bedrifter. Regjeringa har varsla nye tiltak allereie i morgon, fredag.

Men sjølv om vi er langt unna Kina, vil tiltaka som no blir sett i verk gripe djupt inn i liva til folk. For å få bukt med utbrotet må òg kvar einskild vise ansvar.

Det betyr framleis å nyse i olbogen, vaske hendene, unngå fysisk kontakt (sjølv om Guldvåg gjorde eit unntak for ektefellen) og halde seg unna folkemengder.

Og det viktigaste: hald hovudet kaldt. Noreg går ikkje tom for mat, til dømes. Slapp av.

Eit anna karaktertrekk eg vonar det norske folket viser i vekene framover er evne til å vere raus med kvarandre. Frykt kan skape konfliktar. Egoisme like eins. Det gjeld ikkje minst våre folkevalde, som no bør stå samla om hovudtrekka.

Folk som meg, som har ein jobb eg kan gjere heimanfrå, bør gjere akkurat det. Men ikkje alle kan det.

I den grad nokon er i tvil: det er sjølvsagt ikkje noko moralsk feil i å vere ute på jobb og blant folk når jobben krev det.

Tvert i mot: denne dugnaden, som både kongen og statsministeren omtalte korona-kampanjen som, er avhengig av at nokon møter opp på jobb og held hjula i gang.

For samfunnet kan ikkje stoppe opp. Vi treng alle mat, sjuke treng hjelp, bosset må tømmast og bedrifter treng inntekter.

Dette vil ikkje vare evig. Dess hardare vi tek i no, dess raskare får vi kontroll. Og eg bruker «vi», fordi dette er avhengig av at alle gjer sitt. Det er no vi verkeleg viser kva vi er laga av her i landet.

Publisert