Hanskane er av i Ap

Trond Mohn kastar seg inn på Marte Mjøs Persens side i kampen om fyrsteplassen på Ap-lista. Det endrar spelet.

Jens Kihl
Kommentator

MANN MED MAKT: No kastar Trond Mohn seg inn i nominasjonsstriden med full tyngd. Marit Hommedal, NTB Scanpix

Det kunne ikkje vare. Den fredelege kampen om fyrsteplassen på Ap-lista var for god til å vere sann. Bergens rikaste mann, Trond Mohn, annonserer tysdag over framsida på BA at han meiner Marte Mjøs Persen er den rette til å toppe Ap-lista, og dermed ha gode sjansar til å bli byrådsleiar etter valet i september.

Trond Mohns kunngjering har sendt sjokkbølgjer inn i leiren til Persens motstandar, skulebyråd Roger Valhammar. Sjokket kjem av to grunnar:

For det fyrste gjev det Persen eit klart forsprang å ha byens store filantrop på si side. Sjølv om ordføraren er kjent og respektert i politiske kretsar, er ho nok mindre kjent hos folk der ute.

Det kan vere positivt, all den tid den lettaste måten å få seg eit namn i bergenspolitikken på, ser ut til å vere å stå for ein eller annan skandale. Men med sosialdemokraten Mohn i ryggen har ho eit sterkt kort.

For det andre gjev det ein heilt anna personvalkamp mellom dei to. Kjelder på båe sider meiner at nominasjonsprosessen har vore nærast mønstergyldig til Ap å vere. Men det er slett ikkje uproblematisk at ein som i 2017-valkampen gav 2,5 millionar kroner til Ap, no frontar den eine kandidaten. Kan han ikkje berre gå på medlemsmøtet i Fana Ap som andre folk, som ei kjelde utbraut.

Les også

Ap-splitting om toppkandidat

Ei kjelde peika på korleis det ville blitt oppfatta i Ap om ein av Høgres rike onklar hadde blanda seg inn i nominasjonen i dét partiet. Trond Mohn er ein velgjerar for både Bergen og Ap. Men det gjev han ei heilt spesiell rolle.

Dette skil seg òg skarpt frå dei millionane fagrørsla dryssar over sosialdemokratane ved kvart val. Den støtta vil Ap få uansett, og den representerer ikkje ei enkeltstemme i debatten.

Det er heller ikkje sikkert at dette berre er positivt for Persens kandidatur. Om det blir oppfatta slik at ho braut borgfreden, kan det verke negativt. Etter dei siste åras kaos i Ap, fyrst og fremst nasjonalt, er det mange som berre vil ha ro.

På den andre sida: Var det ikkje nettopp Valhammer som avbraut den gode stemninga ved å stille? Ganske mange i partiet ser ut til å meine at det var «Persens tur», og at ein fyr tidleg i trettiåra godt kunne ha venta eit val eller to.

Frå Persen-leiren blir dei varme orda frå Mohn – ikkje uventa – møtte med jubel. Trond Mohn har sjølvsagt sin rett til å meine noko som alle andre Ap-medlemer, blir det sagt.

Sjølv om ingen av fløyene har vore særleg frampå med negative karakteristikkar av den andre, stikk det nok ein frustrasjon hos dei som stør Persen: Alt tyder på at neste periode vil bli svært krevjande, uansett kven som styrer byrådet.

Les også

Bompengeaksjonistar kan kome på vippen i bystyret

I dag er det vanskeleg å sjå eit logisk fleirtalsbyråd, med mindre KrF og Venstre bryt med det dei har sagt og går til høgresida. Der vil dei møte eit Høgre som har lite å gje dei i bybanesaka, og eit Frp som vil gjere bompengemotstand til si store sak. På same måte har heller ikkje ytre venstre tenkt til å neie pent for smårusk i forhandlingane.

Då kan Persens lange erfaring, ikkje minst frå venstresida, vere ein styrke, meiner hennar folk. Andre peikar på Valhammers gode tone med sentrumspartia. Dersom KrF og Venstre finn ut graset er blåare på høgresida av gjerdet, er mykje tapt for Ap.

Det er førebels uklart kva mottrekk måndagens Mohn-velsigning vil føre til frå Valhammer-fraksjonen. Det synest likevel klart at dette forandrar ordskiftet i Ap.