Barnelærdom

Asbjørn Kristoffersen

MARMOR: Eg er lei av at vi som bur i provinsen må halda hovudstaden med italiensk marmor, skriv Asbjørn Kristoffersen. Paul Kleiven, NTB scanpix

– Handelsbalansen, seier eg.

Osloværingen himlar med auga.

– Sku’ olja oss feila, kva hadde vi då? Då drog visst helgeflya til New York tomme herfrå, seier eg.

Det er som å snakka til veggen.

Tjukke slekta bur i Oslo. Det får ikkje hjelpa. Nokon må banka inn i osloværinghovuda at utan eksportinntekter blir det smått med franske årgangsvinar og hytteturar til Marbella. Nokon må ta ansvar for kvinner og barn og handelsbalansen. Eg ser det som ei borgarplikt.

Som det no er, sørgjer ein gjennomsnitts vestlending for dobbelt så høge eksportinntekter som ein gjennomsnitts oslogryting. Då reknar eg ikkje med olje- og gassinntektene. Og då tek eg ikkje i min munn kor mykje av det svarte gull eller kor mange teslaer som er rørte rundt i gryta. Eg skal ikkje ha sitjande på meg at eg mobbar vår einaste, dyreberre hovudstad.

Det er til sitt eige beste osloværingane må ta seg saman. Dei kan ikkje basera liv og lagnad på varig snylting på sunnfjordingar og nordlendingar og oss andre som bur i provinsen. Fransk camembert bør smaka betre om osten er importert med eigne eksportinntekter. Trur eg. Om då ikkje flatlendingane gjev blaffen i handelsbalansen og den oppveksande slekt. Ein kan aldri vera sikker.

Eg er samd med Erna Solberg i at det hastar med det grøne skiftet. Men førebels blir vi berre svartare, meir og meir avhengige av fossil eksport, meir og meir avhengige av den gode, gamle utkanteksporten, vind og vatn, fisk og skog og smelteverk. I teorien skulle landets største opphoping av utdannings- og forskingsinstitusjonar og pengebingar medført ein eksplosiv eksportvekst i gryta hennar Erna. Grytingane gjer kanskje så godt dei kan, men inkludert tenesteksporten greier ikkje Oslo og Akershus samanlagt å trekka meir enn halvparten av vestlandslasset. Varer produserer dei knapt.

Kven er det som må ta seg saman? Eg berre spør, eg mobbar ikkje. Eg vil berre det beste for handelsbalansen. Eg er berre lei av at vi som bur i provinsen må halda hovudstaden med italiensk marmor.