Nei, lærarane skutlar ikkje vekk tida

Høgre bør grave fram att «Spynorsk Mordliste» og slå opp på «respekt» og «dialog».

UTAN STØTTE: Eg har brukt helger, netter og ferier til å vidareutdanne meg. Utan tvang. Utan støtte frå arbeidsgjevar. Men med mykje kaffi trakta på eigen traktar, skriv Roar Ulvestad. Illustrasjonsfoto: Scanpix

Debattinnlegg

Roar Ulvestad
Hovedtillitsvalgt, Utdanningsforbundet Bergen

Høgre får stadig kritikk frå lærarar som er underkjente av den nye kompetanseforskrifta, der ein må ha ei viss mengde studiepoeng i eit fag for å undervise i det, uansett kor lenge ein har undervist i faget. Høgre har kollektivt bestemt seg for at kritikken er tufta på eit dårleg kunnskapssyn, og at lærarar trur at ein kan kompensere for fagkunnskap og studiepoeng med lang røynsle og god relasjonell kompetanse. Den siste ut for å halde fram dette vrangbiletet av lærarane, er Eirik Skutle i BT onsdag.

Lærarar er kunnskapsarbeidarar, som lever av og for elevane si læring. Vi etter- og vidareutdannar oss, held oss jamt fagleg oppdatert, og deltek so mykje vi har tid og overskot til i det offentlege ordskiftet. Det er ikkje utan grunn at lærarane blir kalla «Kvart over ti», for når klokka nærmar seg halv elleve, er det ikkje mykje fres att i oss.

Les også

Hvor stor klasse går barnebarnet ditt i?

Det har gått sport i å kalle oss «ikkje gode nok», og her er Høgre det mest sporty partiet. Vi er imidlertid ei gruppe som stadig arbeider mot å bli betre. Vi ønsker gode etterutdanningstilbod, og mange av oss søker år etter år (forgjeves) om å kome inn på studiane som vi ønsker for å utvikle oss.

Kan høgresida snart skjøne at det er eitt moment vi er særleg kritiske til med dei nye kompetansekrava? Vi er mot at dei skal vere tilbakeverkande. Dernest er vi mot at vi må yte ein eigenandel tid, slik at om vi skal vere halvtidsstudent, må vi arbeide 62,5 prosent. I praksis syner det seg uansett at å vere lærar er «litt» meir krevjande enn å vere student.

Hadde eg fått høve til å arbeide 62,5 prosent og bruke resten av tida på eit halvtidsstudium hadde eg tatt det med begge hender. Det har eg ikkje. Difor har eg brukt helger, netter og ferier til å vidareutdanne meg om lag fire årseiningar sidan eg vart ferdig med grunnutdanninga mi. Utan tvang. Utan støtte frå arbeidsgjevar. Men med mykje kaffi trakta på eigen traktar.

Les også

Jeg er bekymret på elevens vegne

Kompetansekrav er bra. Plikt og tid til fagleg oppdatering og utvikling er bra. Å alltid ville lære meir, bli betre, tenkje kritisk, handle konstruktivt. Dette er ryggmargen til lærarstanden. På skular eg har vore, vert ikkje nye lærarar sett på som mindre verdt. Spørsmåla vi stiller kvarandre uansett fartstid og kompetanse, er: «Kva kan du som eg ikkje kan?» «Kva kan vi lære av kvarandre?».

Vi ønsker framfor alt at elevane skal lære dagens fag, ikkje det vi sjølv lærte for ti, tjue eller tretti år sidan. Kompetansekrav med tilbakeverkande kraft gjer i dag at lærarar med «for lite» studiepoeng er låst fast på den skulen dei er på, og må arbeide med merkelappen «ufaglært» i fag som dei har levd og ånda for i ti og tjue år. Alle lærarar som tok utdanning før kompetansekrava vart innført, bør få arbeidslivslang dispensasjon frå desse krava.

Høgre har kløna til denne prosessen med å tru at kunnskapsarbeidarar er mot kunnskap og derfor må oppgraderast med tvang. Høgre bør grave fram att «Spynorsk Mordliste» og slå opp på «vørdnad», «respekt» og «dialog».

Din mening betyr noe
I BT trenger du ikke å være ekspert eller politiker for å slippe til. Skriv om det du har på hjertet! Skriv et innlegg