Driv UiB med u-hjelp?

DEBATT: Eg abonnerer på varsel om nye doktorgrader ved UiB. Det er forunderleg lesning.

IKKJE PRAKTISK: Når ein ser titlane på doktorgradsavhandlingane, kan eg ikkje sjå at det kan vera praktisk å studera sånt her, og ein kan jo ikkje akkurat pendla til for eksempel Afrika. Men dei utanlandske doktorane drar (kanskje) tilbake og bidrar positivt, skriv Lilly Vinje. BERGENS TIDENDE

  • Lilly Vinje
    Tidlegare Erasmus-student

Kva studerer dei utanlandske studentane på UiB? Eg abonnerer på varsel om nye doktorgrader ved Universitetet i Bergen. Etter kvart har spørsmålet blitt kvifor ein del av dei studerer ved UiB.

Her er nokre nylege eksempel, frå november og hittil i desember:

  • Padmaja Barua disputerte 9.11. med avhandlinga «Unequal Interdependencies: Exploring Power and Agency in Domestic Work Relations in Contemporary India». («Ulik gjensidig avhengnad: Ein studie om makt og handlingsevne ved arbeid i heimen i samtidas India».)*
  • Alemayehu Hailu 16.11. med «Economic evaluation of malaria prevention in Ethiopia: Economic burden, equity, and cost-effectiveness analysis of malaria prevention in south-central Ethiopia». («Ein analyse av økonomisk byrde, likskap og kostnadseffektivitet ved førebyggjing av malaria i sørlege delar av det sentrale Etiopia».)
  • Ernest Darkwah 19.11. «Caring for «parentless» children: An exploration of work-related experiences of caregivers in children’s homes in Ghana». («Omsorg for ’foreldrelause’ barn: Ein studie av dei arbeidsrelaterte erfaringane til omsorgspersonar i barneheimar i Ghana».)
  • Angela Akol 3.12. «Access to Child and Adolescent Mental Health Services in Uganda: Investigating the Role of Primary Health Care and Traditional Healers». («Tilgang til psykiske helsetenester for barn og unge i Uganda: Ei undersøking av rolla til primærhelsetenesta og tradisjonelle medisinmenn».)

Eg kan ikkje sjå at det kan vera praktisk å studera sånt her, og ein kan jo ikkje akkurat pendla til for eksempel Afrika. Så kva skulle vera fordelen ved å studera dette utanfor dei aktuelle landa? For å seie det eg leies til å tenkja: Driv Universitetet i Bergen u-hjelp?

Lilly Vinje Privat

Senter for internasjonal helse feira 30-årsjubileum 10. desember i år. Institutt for global helse og samfunnsmedisin, som senteret ligg innunder, skriv det «vil bidra til bedre helse i alle deler av befolkningen, nasjonalt og globalt, og med særlig oppmerksomhet på å redusere ulikhet i helse

Og meir overordna skriv UiB: «Globale samfunnsutfordringer med særlig relevans for sosial, økonomisk og politisk utvikling i fattige land er et av de strategiske hovedsatsingsområdene i UiBs strategi

Så hittil for så vidt vel og bra. Dei utanlandske doktorane drar (kanskje) tilbake og bidrar positivt.

Les også

Les også: UiB-rektoren utnevnt til æresprofessor i Kina

UiB har mange utvekslingsavtalar, der norske studentar kan ha eit studieopphald ved eit utanlandsk universitetet. Eg har absolutt ikkje sett meg inn i alle avtalane. Skumlesing av kva land som er med, gir eit ganske kvitt inntrykk, i og for seg ikkje overraskande.

Men då eg søkte på Afrika, ei ganske naturleg avgrensing jamfør kor mange av dei siste doktorandane som stammar derifrå og problematikken tatt i betraktning, kom det opp seks avtalar. Den sjuande reknar eg ikkje med fordi det er ein Erasmus-avtale, og den gjeld noko så konkret og fornuftig som å studera arabisk i Tunisia. I tillegg er Tunisia eit land med høg HDI (Human Development Index, ein meir nøyaktig metode for å måle velstand i ulike land enn bruttonasjonalprodukt (BNP).

Blant dei seks avtalene finn me to av nasjonane representert over, nemleg Uganda og Ghana. La oss ta den eine, sjå korleis UiB sjølv omtaler opphald i Ghana:

«På ein del emne får studentane utlevert emneskildringar, kopierte utdrag frå lærebøker eller artiklar/handouts, men elles er det lite pensumlitteratur. På 100- og 300-nivå vil det faglege nivået ofte vere lågt, og det er som oftast færre studentar på emna på 400-nivå og oppover. Studieavgifta for eitt semester i 2018/19 er USD 3400, inkl. bustad.»

Og dernest kva ein norsk student fortel (det er berre to studentrapportar på nett, og den andre er ikkje stort betre):

«Emnetilbudet er absolutt ikke det samme som står på nettsidene. Det skaffet problemer for meg. Noen fag er veldig gode og ga meg godt utbytte, mens andre var på et latterlig lavt nivå. Ved ankomst på flyplassen vil du oppdage at du bare får et stempel for 60 dager i passet. Dette er for å tyne penger gjennom et «residents card» som du kan kjøpe, men jeg anbefaler å bare stikke en tur over grensa til Togo for å få nytt stempel i passet rett før de 60 dagene er omme.»

Les også

Les også: UiB får ledende rolle innen bærekraft i FN

Eg ville aldri reist ein plass der utbyttet var så indirekte og usikkert. Ein kunne jo anta moglegheita finst fordi noko står over UiB, men det ser ikkje ut til det. Dei afrikanske avtalane er bilaterale, altså inngått direkte med det andre universitetet. Med andre ord finst det ingen bakanforliggjande mekanismar, inga global «utdanningspakke» å skylda på.

Eg kritiserer ikkje utanlandsstudier som sådan, eg som har vore både utvekslingselev og -student på to ulike kontinent, men nytteverdien bør vel gå begge vegar?

Kvifor vil eit universitet som ynskjer ei god internasjonal rangering, og som ifølgje den uavhengige UiB-avisa På høyden er høgt rangert, ha avtale med sånne universitet? Er sånt med i rangeringa?

*BT har omsett titlane på alle doktorgradane til nynorsk etter beste evne. Vi tar atterhald om at omsetjinga neppe er 100 prosent i tråd med fagterminologien.

Din mening betyr noe
I BT trenger du ikke å være ekspert eller politiker for å slippe til. Skriv om det du har på hjertet! Skriv et innlegg