Sorteringssamfunnet startar ved fødsel

DEBATT: Kan me verna om det fødde liv først? Då hadde kanskje aborttala gått ned utan tvang.

Publisert: Publisert:

FULL RESPEKT: Eg er veldig glad for at eg fekk leva, og har for det meste hatt eit lukkeleg og interessant liv. Men eg har full respekt og forståing for dei som etter nøye overveging ser seg nøydd til å velja bort nokon med alvorlege diagnosar slik samfunnet er i dag, skriv Siri Fransson. Foto: Paul Sigve Amundsen

Debattinnlegg

Siri Fransson
Ufør, styremedlem i Bergen SV

Det finnst kanskje dei som veit kven eg er, men det kan likevel vera greitt med ei oppklaring: Eg heiter Siri, er 51 år og født med den alvorlege diagnosen SMA (spinal muskelatrofi - muskelsvinn). Eg treng assistanse heile døgeret, sit i elektrisk rullestol og må nytta respirator om natta.

Eg reknar meg med i gruppa som har alvorlege diagnosar, som kanskje kan gjera at ei kvinne vel abort. Eg har lese gode kronikkar frå pårørande til born med alvorlege diagnosar, og det gjer vondt når dei vert sett ned på.

Difor ynskjer eg å fremje mitt perspektiv i abortsaka, sjølv om det er ei sak som ikkje burde vore tema i vår moderne tid.

Eg er veldig glad for at eg fekk leva, og har for det meste hatt eit lukkeleg og interessant liv. Men det har vore, og er, mykje tøffe tider som er vanskelege å takla. Eg vel å tru at det er med å gjera meg meir psykisk sterk og klok. Men eg har full respekt og forståing for dei som etter nøye overveging ser seg nøydd til å velja bort nokon med alvorlege diagnosar slik samfunnet er i dag.

Kan me verna om det fødde liv først? Då hadde kanskje aborttala gått ned utan tvang.

Les også

BT mener: KrF må gje klare abortsvar

Eg var heldig og vaks opp med ressurssterke foreldre. Og dei lærte meg opp til å verta ei ressurssterk kvinne. Men kvar situasjon er unik, og eg trur ikkje alle er i stand til å møta alle dei tøffe dagane ein får i ein familie med ressurskrevjande born. Det kan vera mange årsaker til det, og det er veldig personleg og noko andre ikkje skal leggja seg oppi.

Det er vondt å sjå korleis moralistane kan uttala seg i dømande ordelag om noko dei ikkje har noko føresetnad til å setja seg inn i. Som når helseminister Bent Høie påstår at han som homofil skjønar korleis det kjennest for ein med downs syndrom. Det er flott å stilla seg solidarisk med andre minoritetar, men det er ikkje greitt å samanlikna det som lik situasjon.

Ein skal verna om det ufødde liv og ta vare på mangfaldet i samfunnet, er argumentet for tvangen dei vil innføra. Det høyrest sikkert flott ut i talar, men korleis er det i praksis?

Det er etter at ein er født, at sorteringssamfunnet startar. Regjeringa snakkar nedsetjande om uføre og reduserer trygda med mål om at dei kanskje kan tvinga oss i arbeid. Men me vert ikkje friskare av dårleg økonomi – berre fattigare og meir psykisk belasta. Regjeringa strammar inn hjelpa vår på alle nivå. Alt frå pleie, førebyggjande tiltak og hjelpemiddelformidling.

Les også

Fødselslege Agnethe Lund: - Det er en forakt og et sinne jeg kjenner på nå

Eg hadde lenge eit godt liv, trass i min sjukdom. Men etter at dei blåblå kom til makta, vert livet vanskelegare for kvart budsjettår, noko òg KrF har bidrege til. Om dei har så omsut for menneske med nedsett funksjonsevne, så har dei verkeleg valt feil vener! Eg går ikkje på desse lygnene.

Som mange veit, kjempar eg og fleire vaksne med diagnosen SMA for å få medisinen Spinraza. Då er det tydeleg ikkje så viktig å kjempa for livet eller ta vare på mangfaldet. Då er me over atten år ikkje noko dei vil investera i, men lar oss leva vidare med stadig tap av muskelkraft og oppleva hyppige alvorlege lungeinfeksjonar. Om desse moralistane vil snakka om verdige liv, bør dei kanskje ta ein prat med oss dei snakkar bak ryggen på.

KrF sin ideologi er jo klar, og dei har sikkert intensjonar om å gi oss eit meir verdig liv. Men dei veit at med blå regjering får me dårlegare kår, og dermed vert det ikkje.

Les også

Familienes ensomme kamp

Dei fleste av veljarane til Høgre stør ikkje framlegget om å endra abortlova. Dette er berre eit desperat utspel for å halda på regjeringsmakta. Det er rett og slett utilgiveleg og forkasteleg. Abortdiskusjonen høyrer ikkje heime i moderne tid. Eg tør å påstå at det ikkje vert fleirtal for endring av lova, men mykje skader er likevel skjedd.

Diskusjonen sårar djupt på begge sider, og det burde statsminister Erna Solberg hatt vit nok til å skjøna før ho trakk fram det stinkande abortkortet.

Korleis vil det vera å verta fødd inn i ein familie du ikkje er ynskja, og i tillegg møta eit samfunn der du vert nedprioritert? Er det verkeleg verdig?

Eg håpar at dette fører med seg noko godt til slutt. Det verkar som om både Høgre og KrF graver si eiga grav, og då kan me kanskje få ein politikk der eit verdig liv for dei fødde er prioritet.

Publisert:
Din mening betyr noe
I BT trenger du ikke å være ekspert eller politiker for å slippe til. Skriv om det du har på hjertet! Skriv et innlegg