Me treng at nokon spør kvifor me er vekke

Me treng at nokon spør oss kvifor me er vekke, ikkje at systemet ser på oss som ei «lost case».

UTAN KARAKTER: BT viser til at Buskerud har registrert ein nedgang i timefråværet på 22 prosent. Det som ikkje vert nemnt, er at heile 473 elevar stod utan karakter i eitt eller fleire fag til jul, skriv Anna Sofie Ekeland Valvatne. Privat

Debattinnlegg

Anna Sofie Ekeland Valvatne
Hordaland SV

BT meiner at fråværsgrensa fungerer. Dette baserer dei på prosentvis nedgang på fråværet, men kva med elevane bak statistikken? Fungerer grensa for dei som faktisk går på skulen?

Nei. Det gjer den ikkje.

Det handlar ikkje berre om å få elevane på skulen. Me må tenkje på kva type elevar me faktisk vil ha der. I dag er vidaregåande skular over heile landet proppa full av ungdomar som ser ut som zombiar som lokar rundt i gongane medan dei prøver å fange til seg den kunnskapen dei kan, men som berre ender opp med å smitte alle dei kjem i kontakt med. Denne epidemien er eine og åleine forårsaka av dei nye fråværsreglane.

BT viser blant anna til at Buskerud har registrert ein nedgang i timefråværet på 22 prosent. Det som derimot ikkje vert nemnt, er at i same fylke stod heile 473 elevar utan karakter i eitt eller fleire fag til jul. Enda fleire elevar fekk varselbrev. Etter fyrste semester med den nye ordninga hadde skulane i fylket sendt ut heile 5500 varselbrev. Det vil seie at ein av fem elevar i fylket fekk brev om at dei hadde for mykje fråvær.

Deretter tek BT for seg Sør-Trøndelag som har hatt ein nedgang på 44 prosent. Men her står det heller ingenting om kva konsekvensar reglane har hatt. Det vart nemleg sendt ut 8700 varselbrev til elevar i Sør-Trøndelag førre semester.

Dette er altfor mykje.

Les også

Fraværsgrensen fikser ingenting

BT drar fram at det fyrste ein arbeidsgivar ser på, er fråværet. Det er truleg heilt rett, men desse arbeidsgivarane får nok ikkje så mange søknadar om læreplass dersom elevane ikkje klarar å fullføre vidaregåande. Dessutan er det slik at i det arbeidslivet me møter i dag, har me rett på eit visst tal eigenmeldingsdagar. Det får me ikkje med fråværsgrensa. Der skal alt gjennom eit dyrt byråkrati-surr for å dokumentere at ein spydde før ein skulle gå til skulen.

Det såkalla byråkrati-surret er heldigvis både eg og BT samde om at ikkje fungerer i det heile. Ikkje berre er det dyrt for elevane som allereie har dårleg med pengar grunna endringar i Lånekassen, men det tek unødvendig mykje tid frå legane som ikkje får brukt denne tida på pasientar som faktisk har behov for hjelp. Ei undersøking utført av Legeforeningen viser at opptil 25 prosent av tida legane har til straks hjelp, brukast på skuleelevar som skal dokumentere ­fråværet sitt. Det eg ikkje forstår, er at dette i seg sjølv ikkje er argument nok til fjerne grensa.

Me treng ikkje ei fråværsgrense til å tvinga oss på skulen. Me treng at nokon spør oss kvifor me er vekke, og kvifor me «skoftar» - ikkje at systemet ser på oss som ei så kalla «lost case» med ein gong. Me treng ordningar som flexitid og eigenmelding på lik linje med arbeidslivet. Me treng fleire helsesystrer og psykologar i skulen som kan ta i mot eleven meir enn 30 sekund annakvar onsdag. Me treng stønad, tillit og fridom i skulen, ikkje pisken. Me verken treng eller vil ha fråværsgrensa, så kvifor er den her?

Din mening betyr noe
I BT trenger du ikke å være ekspert eller politiker for å slippe til. Skriv om det du har på hjertet! Skriv et innlegg