Sjølvinnsikt på kvinnedagen

DEBATT: Når skal vi begynne å sjå lenger enn til endes på vår eigen nasetipp?

Publisert:

PROTEST: Eg snakkar sjølvsagt om reservasjonsretten, den som har vore praktisert i det stille heilt sidan abortlova blei innført. Det er ikkje dokumentert ei einaste kvinne ikkje har fått utført abort på grunn av dette, skriv Anne Gramstad. Foto: Fred Ivar Utsi Klemetsen

Debattinnlegg

Anne Gramstad

Uvanleg mange av oss norske kvinner var ute og gjekk i tog på kvinnedagen. Me måtte jo protestere mot den største trugsel nokon gong. Eg snakkar sjølvsagt om reservasjonsretten, den som har vore praktisert i det stille heilt sidan abortlova blei innført. Det er ikkje dokumentert ei einaste kvinne ikkje har fått utført abort på grunn av dette.

Likevel ser me det som uhyre nødvendig å protestere. Det er viktig med fridom for ytringar og samvit og sånn. Men berre når dei samsvarar med våre eigne meiningar sjølvsagt.

Det er trist med dei høge valdtekts— og overgrepstala. Me skulle gjerne protestert mot det òg, men det viktigaste er trass alt at fastlegen viser til abort etterpå.

Det er ikkje dokumentert ei einaste kvinne ikkje har fått utført abort på grunn av dette.

Sørgjeleg er det og at mange av våre medsystrer rundt i verda har det så vanskeleg. At småjenter blir gifta bort til vaksne menn. At jenter ikkje får gå på skule. At kvinner dyrkar jorda, men ikkje får eige ho.

Det er trist at kvinner blir banka opp regelmessig av sine ektemenn utan å ha krisesenter eller politi som kan hjelpe dei. At mange døyr i fødsel. At mange kvinner må følgje flesteparten av borna sine til grava, grunna svolt, sjukdom og krig. Alt dette er fælt, og me skulle ha protestert.

Men som elles i kvardagen så må me jo prioritere det viktigaste først. Eg vil difor sei hurra for oss norske kvinner, som på ein god dag kan sjå heilt til endes på vår eigen nasetipp.

Publisert:
Din mening betyr noe
I BT trenger du ikke å være ekspert eller politiker for å slippe til. Skriv om det du har på hjertet! Skriv et innlegg