Kroppen er stort sett ei personleg greie. Men så kjem sumaren. Og kroppen vert offentleg.

DEBATT: No er det snart slutt på å halde magen inne.

Publisert:

SUMARKROPPEN: Ein snakkar ikkje så mykje om den kjensla av å ikkje vere fin nok. Men du tenkjer mykje på det, skriv Kristian Fjellanger (på bildet). Foto: Andreas Øverland

Debattinnlegg

Kristian Fjellanger
Forfattar

Dette er vel akkurat det du no har behov for å lese. Nok ei meiningsytring om sumarkroppen. Kan det vere meir å seie?

Ordet «sommerkroppen» sto første gong på trykk i ei norsk avis i mars 1996. Det var sjølvsagt avisa VG som var først ute med ordet, som no er på alle lepper og i bakhovudet til mange av oss, når me flekker av oss kleda for å kaste oss i sjøen på ein varm sumardag.

Frå 1996 må ein faktisk heilt til 2002 før ein får ein ny sak i norske aviser (også det VG) som inneheldt ordet «sommerkroppen».

Rekorden er frå 2017, med nærare 800 hundre nyheitssaker om «sommerkroppen», men no er det er jo trass alt berre starten på august, så når det i skrivande stund er publisert 642 saker om tilsvarande kropp i år, kan det bli ny rekord i år.

Men på same måten som varmerekorden – er det ein rekord me vil ha?

Kroppen er stort sett ei personleg greie. Det er stort sett spegelen eller den (dei) aller næraste som ser skavankane våre. Men så kjem sumaren. Og så vert kroppen offentleg. Anten det er på stranda, på båten eller ved bassenget på «Appertementos Los Clamydios» på ei spansk øy.

Og då snik det seg inn, den kjensla av å ikkje vere like fin som dei andre.

Nokre skjuler kjensla ved å harselere med seg sjølv, for det er trass alt betre enn at andre harselerer med deg. Andre kjøper seg heildekkande badedrakt, og nokre vert berre heime. For det å flekke av seg t-skjorta og kjenne sola treffe den kritkvite magen, der «sixpacken» er godt isolert, kjennest ubehageleg og sårbart.

Les også

LES OGSÅ: Som tjukk, er jeg en vandrende skyteskive for helsepolitiet

Den fattige trøysta der ein står og eigentleg vil vere usynleg, er at du ikkje er åleine. Du er i eit einsamt fellesskap. For ein snakkar ikkje så mykje om den kjensla av å ikkje vere fin nok. Men du tenkjer mykje på det.

Ei undersøking som ungdomsorganisasjonen Press gjorde i 2018 viste at rundt halvparten av 12- og 13- åringar vil endre på noko ved eigen utsjånad. Når det gjeld 16–17 åringar er talet nærare 7 av 10. Og når ein tek ein liten kikk på kven sin helst sin straum i sosiale medium, er det jo ikkje rart.

For me er jo alle perfekte, iallfall på bileta.

Til og med bilete som skal syne «medaljens bakside» er nøye planlagde. For sjølv om det skal vere ekte og ærleg, vil ein korkje vise grevinneheng eller dobbelthake (med andre ord, ta bilete i fugleperspektiv, t-skjorte med lange armar og plasser ei champagneflaske på benken bak deg som rot).

Les også

Har du fått med deg denne?: «Mamma? Hun der hadde stor mage.»

Men no er det snart over. Det er slutt på å halde inne magen dei meterane det er frå solsenga til sjøen.

Det er snart slutt på å nærmast måtte kirurgisk fjerne g-strengen mellom to sveitte rumpeballar (slik at ikkje trusa skal synast under den lette og formfornuftige sommarkjolen). I staden kan du flekke på deg ei bestemortruse, som held inne både valkar og lyftar ræva ein centimeter.

Derimot kan du stålsette deg til vekeblada og tabloidavisene står klare til å gje deg gode råd om «Korleis kvitte deg med feriekiloa». Det kjem til å vere nye, trendy slankekurar, store oppslag om korleis Beyoncé kvitta seg med ti kilo på ti dagar med sitronkuren, og artiklar om korleis du vert slank til julebordet.

Det er då du ikkje må bite på.

Eg trur at den einaste måten å sørgje for at me ikkje skal oppleve nye «sommerkropp»-rekordar er å tvinge seg sjølv til å ikkje vere så oppteken av kva du trur andre meiner om deg. Lære deg å gje litt meir faen (som ein tysk naturist på Gran Canaria).

Les også

LES OGSÅ: Slankekuren min heter kreft, den er utrolig effektiv

Og dersom du eigentleg veit at du er i ein usunn kropp, ta ansvar for at neste sommar vert litt betre for deg. Kroppen skal ein ha heile livet, og det er jo vårt eige ansvar å halde den ved like, slik at den fungerer best mogeleg gjennom dei åra ein får her på jorda.

Det er utfordrande å kommunisere rundt kropp, fordi overvekt og fedme aukar. Men det er og ei utfordring for samfunnet at så mange, og særleg ungdom, ikkje synest dei er gode nok.

Då er det vårt ansvar som vaksne å vise 12-åringar som vil endre på kroppen sin, at dei er fine som dei er – og lære dei å ta vare på kroppen sin.

Ein livsløpskropp til alle årstider.

Har du meninger? Send oss en e-post. Følg BTmeninger på Facebook!

Publisert:
Din mening betyr noe
I BT trenger du ikke å være ekspert eller politiker for å slippe til. Skriv om det du har på hjertet! Skriv et innlegg