To månadar for livet

Eg såg for meg at han satt i cella si og skalv nervøst når dei store, tatoverte mannfolka med langt skjegg skula på han, og lovde han pryl.

FENGSEL: Eg såg for meg at han hadde utsikt over gjerda frå cella si, sånn at han kunne sjå utover fridommen han ikkje hadde, skriv deltakaren i BTs skrivekonkurranse «Historier frå Bergen fengsel». Bilete er frå Ulvsnesøy fengsel på Osterøy. EIRIK BREKKE

Debattinnlegg

Kusine av ein tidlegere innsatt

Eg hugsar då syskenbarnet mitt blei satt bak lås og slå i Bergen fengsel. Eg såg for meg at dei putta han i ei stripete drakt, og at han måtte gå på rekke blant andre fangar, lenka saman av tunge kjettingar rundt anklane. Eg såg for meg at han satt i cella si og skalv nervøst når dei store mannfolka med langt skjegg og Harley Davidson-tatovering skula på han, og lovde han pryl seinare på dagen.

Sjølv var han ein høg, tynn mann. Eg såg for meg at han kaldsveitta i den tynne feltsenga på natta, i abstinens etter rusen. Eg hugsar eg fann ei sprøyte på rommet hans ein gong. Eg såg for meg at han åt rømmegraut i fengselet, som ein veldig dårleg vits. Eg såg for meg at han arbeidde ute med å løfta tunge steinar, sånn som i gamle Egypt, bare utan faraoane. Eg såg for meg at han hadde utsikt over gjerda frå cella si, sånn at han kunne sjå utover fridommen han ikkje hadde.

Eg kjente han eigentleg ikkje, han var bare ein skugge. Eit skal av ein tidlegare utgåve, fekk eg beskjed om. Den utgåva hadde eg aldri sett, eg hadde berre sett skalet av ein ung mann. Ingen kjente han eigentleg, sjølv om han feira både jul og nyttår saman med oss. Han var bare ein kjenning. Ein kjenning av familien. Ein kjenning av politiet.

Les også

De beste tekstene fra Bergen fengsel

Han skulle sitta i Bergen fengsel i nokre månadar. Eg var ikkje sikker på kvifor han sat inne, men eg overhøyrde nokon seie at han hadde slost. «Det er sånt som skjer når du er rusa. Han var høg som eit fly. Du har faen ingen kontroll då veit du. Tenk å kasta vekk livet på den måten».

Han slapp ut av fengselet ein månad før tida grunna god oppførsel. Han hadde ikkje fått pryl eller ete rømmegraut. Han hadde heldt seg oppteken av kunst. Han hadde laga smykkar og teikna fargerike malerier. Han hadde ikkje rusa seg.

Dette er nokre år sidan. Han har gått på alle toppane i Bergen sidan den gong. Ulriken, Lyderhorn, Løvstakken. Han har tatt lappen, han er i fullt arbeid. Livet på stell. Vi er ute og fiskar av og til, skapar minner. Han kastar sluket uti, ropar at eg må kome med håven når han har napp. Han jublar, han er rehabilitert.

Din mening betyr noe
I BT trenger du ikke å være ekspert eller politiker for å slippe til. Skriv om det du har på hjertet! Skriv et innlegg