Veggane er blå, golvet blenkjer. Bortetter gangen heng bileta strengt på linje. Av ein eller annan grunn framstår Dag-Inge Ulstein som ein kontrast til denne strigla bastionen av makt.

Han kjem midt i flokken ut frå møterommet. Liksom teken i vare av eit stort og omsorgsfullt kollegium. Genser og jakke utanpå skjorta. Svarte skolettar. Formell, men likevel utvungen. Kan hende fordi han enno ikkje er innhenta av posisjonens alvor.