• Eg vaknar deprimert kvar dag.

Nav såg vekk frå fagbrev og sette Marion Storli Nilsen (24) til ulønt arbeid i barnehage.

— Det einaste eg vil er å få meg ein fast jobb innanfor industrien, men det er ikkje lett som jente, seier ho.

Tilsett heller menn

Med to foreldre som arbeidar hos Frank Mohn på Fusa var yrkesvalet meir naturleg for Nilsen enn for mange andre jenter. Men å vere jente synte seg å vere ei stor ulempe.

Fagbrev som platearbeidar og læretid hos Bergen Group låg alt lagt til rette for ei lys framtid i same spor som foreldra. Den gang ei, Nilsen har no gått fire år utan å få jobb.

Verksemdene seier det er fordi ho ikkje har erfaring. Samtidig tilsett dei ufaglærte taxisjåførar, fortel ho. Mannlege taxisjåførar.

Søkt på over 150 jobbar

— Dei seier det aldri direkte, men eg får alltid følelsen at det har med å gjere at eg er jente. Arbeidsplassane for platearbeid har ingen jentegarderobar. På jobbmesser seier desse verksemdene at dei ønskjer seg fleire jenter, men dei meiner det ikkje når det kjem til stykket, seier ho.

Tungindustrien sysselsett over tre gonger fleire menn enn kvinner, syner tal frå Statistisk sentralbyrå.

Fram til no har Nilsen søkt mellom 150 og 200 jobbar. Dei fleste innan industri, nokon av dei fagrelaterte, andre ikkje.

— Eg har prist meg lukkeleg om eg i det heile teke har fått svar på søknadene. No har eg meir eller mindre gjeve opp, seier ho.

Frå dei få ho høyrer tilbake frå er manglande erfaring argumentet mot at ho kan få jobb. Hos ei mekanisk tenestebedrift kom ho så langt vart ho lova jobb. Så vart det plutseleg stille.

Nilsen forsøkte etter dette å få hjelp av Nav til å bli plassert ein plass ho kunne hauste erfaring. Dei plasserte ho i staden i ein barnehage ein times reise vekke. Her arbeidar ho fulle veker, utan lønn.

Vaknar deprimert

Nilsen gjekk saman med to andre jenter under læretida. Den eine blei sveiser. Ho var ar den einaste av dei som fekk jobb. Heller ikkje den andre jenta som tok utdanning i platearbeiderfag, har fått arbeid.

Blant barnehagetilsette bryt den blå Chelsea-drakta kleskoden.

— Eg håper å ein dag kunne ha råd til å dra på Stamford Bridge og sjå kamp. Eg er blodfan. Men det må vente slik situasjonen min er no.

Mykje i livet har blitt sett på vent. Utflytting er vanskeleg når ein ikkje kan få bustadlån.

— Det er flaut å ha det på denne måten når ein er 24 år gammal, seier Nilsen.

Ho føler at ho ikkje har kome seg ut av startgropa.

— Eg vaknar deprimert kvar dag. Livet mitt går ikkje framover.