— Visst vil det bli areal!

Det seier leiar i Bryggen private gårdeierforening, Kjetil Hauge. Han håper på fleire butikkar, restaurantar og meir publikumsretta verksemd etter kvart som hus under restaurering blir tilgjengelege.

Sjølv tilhøyrer Hauge Thon Gruppen som mellom anna eig Svensgården, som er under restaurering.

— Vi må spele på historie. Men bygga må ikkje bli statiske kulisser, då blir attraksjonen borte. Dette er veldig viktig, seier Hauge.

Ulikt syn

Dei private eigarane er dermed meir opne for tilrettelegging enn Stiftelsen Bryggen, som disponerer 35 av 61 bygningar. Stiftelsen vil ikkje tilretteleggje lokale for ny næring, utover det som finst i dag.

— Vi vil ikkje gjere endringar i lokale som blir restaurert. Å ta bort vegger for å få samanhengande lokale, endre overflater og setje inn isolasjon eller nye vindauge er uaktuelt. På den andre sida er det ei mengde næringsverksemd som har tilpassa seg desse forholda, seier Lasse Bjørkhaug, direktør i Stiftelsen.

Han seier at så godt som alle disponible lokale på gateplan alt er utleigde.

— Vi er kanskje meir restriktive i vår utleigepolitikk enn dei private gårdeigarane, seier Bjørkhaug.

- Fullt brukbare

Det finst mange brukbare, ubrukte rom på Bryggen, hevdar leiar i Bryggefellesskapet, Trond Lohne. Han driv einmannsfirma frå Bryggen med mellom anna matvaretryggleik som spesialitet.

— Eg meiner mange av buene som er rekna som lite brukbare er fullt brukbare, seier Lohne.

BT og bt.no har dei siste dagane sett søkjelys på bruken, og den manglande bruken av Bryggen. Det unike verdsarvområdet blir i svært liten grad brukt av lokalbefolkninga i Bergen.

Tørrfisk

— Eg trur mange oppfattar Bryggen som ein lukka stad. Det finst alt utruleg mange små næringsdrivande her, men vi er veldig lite synlege. Vi manglar ein marknadsføringssentral, vi manglar generell tilrettelegging. Slike ting som gjer at folk handlar i Strandgaten. Forvaltning er ikkje berre bevaring, seier Lohne.

Men ikkje kva som helst bør få plass på Bryggen, meiner Lohne. Han vil ta tørrfisken tilbake. På ein måte. Tørrfisken frå Nord-Noreg var i si tid det økonomiske grunnlaget som skapte Bryggen.

— Tørrfisk er sannsynlegvis det mest ressursvennlege produkt som finst. Du fiskar det, heng det på hjeller, utan salt, og det er det. Tørrfisk er berekraftig. Det er nettopp denne symbolske verdien vi bør spele på i dag, seier Lohne. Han vil derfor ha økologisk orientert og småskala verksemd på Bryggen.

Må vere spesielt

Kjetil Hauge peikar på at det kan vere vanskeleg å finne nøkkelen som kan låse opp Bryggen. Eit forsøk på å lage ei designergate i Jacobsfjorden stranda for nokre år sidan.

— Innhaldet i Bryggen må vere like spesielt som omgivnadene innhaldet skal ligge i. Dette gjeld i minst like stor grad på kveldstid som på dagtid. Men dette betyr på ingen måte at vi skal gå på bekostning av den antikvariske statusen, seier Hauge.

Framfor alt må Bryggen vere publikumsretta, meiner Hauge. Han minner også om at private eigarar må ha inntekter for å kunne ta vare på husa.

— Bryggen må vere ein levande handelsstad og levande museum samstundes. Det ville blitt veldig trist om det vart ein stad vi berre skulle sjå på, seier Hauge.

Kva skal til for å få liv i bryggen? Bruk kommentarfeltet under.

BRYGGEN I BRUK: Eigarskapen til Bryggen er fordelt mellom Stiftelsen Bryggen og private eigarar, representert ved Private Gårdeieres forening. – Vi står kanskje for ei meir restriktiv linje, seier direktør i Stiftelsen, Lasse Bjørkhaug.
Jo Straube