JØRN-ARNE TOMASGARD

— Eg har tenkt å plassere dei på ulike plassar i klasserommet. Dei skal ikkje sitje i lag, seier Marit Herfindal. Ho skal vere lærar for 1. klassen på Vaksdal, og er spent på korleis det blir å ha så mange tvillingar i same kullet.

For Anve og Thomas Hægland er einegga tvillingar og ser klin like ut for oss som ikkje har møtt dei før. Eirik og Brage Mellesdal er også einegga, og jamvel om det er råd å sjå forskjell, kan det fort gå i surr når leiken er intens. Då er det lettare med Hanne og Even Vinsrygg.

Utspekulerte

— Dei kan vere ganske utspekulerte. Ein gong Thomas fekk kjeft i barnehagen, sa han at det ikkje var han som var Thomas, fortel mormor Torhild Sæterdal.

Mor til Eirik og Brage gjer sitt til at dei skal vere nettopp Eirik og Brage, to forskjellige individ, og ikkje «tvillingane».

— Ho har vore veldig bevisst på at dei skal sjå forskjellige ut. Ho likar ikkje at vi kjøpe like kle til dei, seier farmor Nelly Mellesdal.

På vollen mellom skulen og kyrkja tumlar seksåringane rundt seg sjølve og kvarandre. Hyler og ler. Dansar på ungfolevis bortetter med ranslane på ryggen. Dei har gått i lag i barnehagen sidan dei var tre, og kjenner kvarandre frå før.

Historia gjentek seg

Sørfjorden blenkjer idyllisk under bygda. Den første skulen vart bygd her av Vaksdal mølle i 1916.

Mykje har endra seg på 30 år. Men med dei tre tvillingpara som byrjar på skulen i morgon, gjentek historia seg. For 30 år sidan var det også tre tvillingpar i eitt årskull ved denne skulen, får vi vite.

Ingen av dei vi snakka med, visste elles om andre tvillingar i Vaksdal enn desse tre para som tilfeldigvis hamna som seks av 15 elevar i årets 1. klasse.

10 minutt eldre storebror

— Eg syns det er litt kjedeleg. Han berre pratar med meg heile tida, seier Eirik om veslebror Brage som er fødd ti minutt seinare.

Hanne Vinsrygg slepp å uro seg for om ho skal bli forveksla med tvillingbroren på skulen. Ho har nok med å halde styr på dei andre tvillingane.

— Eg ser berre forskjell på Eirik og Brage.

— Anve og Thomas då?

— Nei, dei ser eg ikkje forskjell på, seier ho med eit lurt mjølkekvitt smil.

- Må sjå etter ulikskap

Marit Herfindal tek imot ein 1. klasse for sjuande gong i morgon. Dette er første gong ho skal ha tvillingar i klassen. Det blir som med ketchupflaska. Først kjem ingenting, så kjem alt.

— Det blir ei utfordring. Eg må studere dei godt, og sjå etter ulikskap. Personlegdomen deira er nok ulik sjølv om dei er like utanpå, meiner Herfindal.

— Eg trur det er viktig å ikkje behandle dei som eitt, men som einskilde individ. Vi får prøve å la det gli på ein mest muleg naturleg måte, seier læraren.