Det er vel ikkje meir enn rett og rimeleg at Jens Stoltenberg no tek ansvaret for det partiet han sjølv har køyrt i grøfta? Men i utgangspunktet må han betraktast som styraren av eit konkursbu. Normalt skulle han finna trøyst hos Rudolf Nilsen, som skreiv at «Alltid har noen det verre». Men i farten er ikkje vedkomande lett å få auga på.

Trøyst kan han heller ikkje venta frå Hordaland, der Ranveig Frøiland (biletet) festar grepet om fylkeslaget. Ho har — til liks med Grete Knudsen - tradisjonelt vore Jaglands kvinne. Men Ranveig har fin nase og forstod tidleg kva veg det bar, og no framstår ho som lojal Stoltenberg-tilhengjar. Men meir av plikt enn av lyst. Grete Knudsen (biletet) har ingenting hatt å tapa, så ho har stått ved Jaglands side til det siste. I dette tilfellet må vi seia at ho gjekk ned med flagget til topps.

På landsmøtet i november skal Stoltenberg møta ei forsamling som sprikjer fælt når det kjem til korleis partiet atter skal bli stort og mektig. Partilag nordpå har kome med krav som er så kostesame at sosialøkonom Stoltenberg skal he lege søvnlaus i vekevis. No trudde han at han hadde snakka dei til rettes. Berre for å oppleva at Telemark Arbeiderparti går inn for skattelette/utgiftsauke rundt 150 milliardar kroner. Det gjer at nestleiar i Framstegspartiet, den riksmålstalande John Alvheim (biletet) frå Øygarden, står fram i radio og slår alvorstungt fast at dessverre, slike lovnader er urealistiske. Her er det Frps lovnader som representerer realismen.

Slike utspel kan gi dei eit poeng som meiner Jens Stoltenberg faktisk har vore i tvil om korvidt han skulle seia ja.

Arbeidarpartiets fall på meiningsmålingane er no så dramatisk at om vi vidarefører den dystre kurven, så endar vi snart på Venstres nivå. Så kan dei to gigantane i norsk politikk liggja og plaska rundt sperregrensa og snakka om «fornstora dar», då dei bygde landet.

Venstre let seg som kjent ikkje merka med at partiet alt tidleg i mellomkrigstida var på veg mot undergangen. Partiets menn, ikkje minst bergensaren Johan Ludwig Mowinckel, (biletet) styrte landet vidare av gammal vane, som om ingenting var hendt. Dei meinte det var direkte uansvarleg å gje frå seg regjeringsmakta. Somme vil ha sett dei same trekka hos det litt fallerte Arbeidarpartiet siste ti-åra.

Venstre samlar seg imidlertid optimistisk til landsmøte utanfor Hønefoss neste helg, og til forskjell frå Ap er det eit regjeringsparti som samlar troppane. Dei mange opprørarane mot Lars Sponheim (biletet) har etter kvart innsett at dei ikkje kan kasta leiaren utan å skaffa ein ny, så difor blir han Lars sitjande. Når han tronar inn på podiet saman med statsrådkollega Odd Einar Dørum og Torild Skogsholm, er det mykje pompøsitet samla på eit brett, og vil ingen vera i tvil om at det er eit statsberande parti som er samla på Sundvollen.

OLAV KOBBELTVEIT