Trådane blir til ein av dei to berekablane som skal halda Hardangerbrua oppe.

Kvar tråd har ein diameter på 5,3 millimeter. Dei skal hektast i spora på kabelskorne. Dei lange blekkboksane vernar gjengane for strammemutrar som ikkje kan opererast med ein heilt vanleg skiftenøkkel. 20 meter høgare oppe vert trådane samla over spreiesadelen. Trådar frå 38 kabelsko vert samla til 19 buntar, eit gunstig tal til å forma ein rund kabel.

Kabelskoene er festa i ei tjukk betongplate og derfrå er 38 spennkablar bora 27 meter ned gjennom fjellet, sementert fast i borehola, og endane er støypt fast i ei tjukk betongplate inne i ein fjellhall, forankringskammeret. Den som vil røska dette laus, må sanneleg ta spenntak.Les meir i denne Vegvesen-brosjyra!

Første jobbane til den danske entreprenøren som fekk stålkontrakten på Hardangerbrua, er å rigga opp taubane til kabelproduksjon, og strekka catwalk over fjorden. Dei treng ein slik provisorisk gangveg til kvar berekabel.

På catwalken kan ein for første gong gå tørrskodd over fjorden, men det blir alvorleg bratt, sæleg nær tårna. Der skal ein opp i 185 meter over fjorden.Catwalken er laga av netting med påmonterte tverrfjøler, som på ein hønsestige. Store stablar med element ligg på Bu-sida, klare til å bli hekta saman. Elementa er laga i Kinsarvik.

CATWALK: Elementa ligg klare til montering.
RUNE SÆVIG