Poenget er å unngå å framstå som elefantsjuke, arrogante og utvidingskåte når kommunegrensene skal regulerast. Slik friarferd kan gje potensielle brurer kalde føter.

Sjølv om Voss skulle legga under seg det som finst av grannekommunar, vil folketalet berre auka frå knapt 14.000 til i overkant av 20.000 innbuarar. Det er mindre enn ti prosent av folketalet i Bergen. Dermed vil den politiske tyngden auka minimalt, utbasunerer kommunestyret. I von om at folk i grannekommunane skal slå seg til ro med at Voss ikkje har territoriale krav.

Men dersom nokon av småkommunane i nærleiken skulle finna livet for tøft å leva åleine, vil Voss vera villig til å berga ei møy i naud. Såpass riddarleg må ein storebror vera.

Kor stor elefanten eigentleg er , inne i hovuda på folk borte i Tinghuset, er ikkje lett å bli klok på. Eit feilformulert benkeframlegg sette Sognekommunane utanfor, sjølv om Vik er høgaktuell når kampen for Vikafjellsvegen står på agendaen. Aurland, særleg Nærøydalen, ligg snublande nær, og då er det berre tunnelkøyring vidare til Lærdal. Skal ein ta omsyn til ordførar Bjørn Christensen sine slektsrøter, må Årdal bli med i same veivet. Slikt ville gle kommunalminister Erna Solberg.

Men blir det lokaldemokrati av slikt? Skulle to-tre øvreårdøler bli innvalde i eit slikt kommunestyre, måtte dei køyra femten mil, kvar veg, for å røysta mot bruk av skattepengane frå aluminiumsverket primært til prosjekt mellom Bulken og Bolstadøyri, eller der omkring.

Dalingane er meir smålåtne , tilsynelatande. Dei vil berre utvida folketalet med vel 300 nye sjeler. Det får dei til ved å slå saman Vaksdal og Modalen. For å demma opp for krav frå Eidslandet og Eksingedalen om å melda overgang, heiter det offisielt. Men alle veit om pengebingen som finst i Modalen, landets rikaste kommune etter folketalet.

Vaksdal ser på framlegget om storkommunen Oster, med senter i Indre Arna, som utopisk. Om Erna Solberg har aldri så store ambisjonar om å bli like tøff som Nicolai Schei ved kommunereguleringa for 40 år sidan, er bergensblodet langt tjukkare enn vatn. Skulle Bergen gje slepp på bydelen Arna, er ein inne på farlege vegar. Før ein veit ordet av det, er Trondheim større enn Bergen.

Og det var slett ikkje kommunalministeren si meining då ho gauv laus på småkommunane.

I dag vil nok folk flest meina at svært mange norske kommunar var i minste laget før 1964. Men enkelte samanslåingar vart omgjort på 70-talet, og enda fleire bygder ville nok gjerne hatt kommuneadministrasjonen og aldersheimen attende. Kvar skal folk no skaffa seg arbeid når 20.000 gardsbruk, etter Lars Sponheim sine prognosar, skal leggast ned? Regjeringskollega Erna Solberg har i alle fall ikkje plass til dei i kommunal teneste.