Tre snorklar og avlange, oransje bøyer duppar i vassflata. Brått stikk eit par symjeføter i vêret, før kroppen tek sats ned i havet etter tre djupe andedrag. Det går eitt minutt, nesten to, før den svarte hetta bryt overflata. Han grip etter pusten, sonderer overflata, før han på ny søkjer mot havets botn.

Dei er fridykkarar, på jakt etter storfisk. Desse karane dykkar ned på 20 meters djup, berre med luft frå eigne lunger.

— Eg fekk nesten ein kjempetorsk, sikkert ti kilo, fortel Sverre Kjevik idet han dreg seg opp på svaberget.

Vi er i Fosenstraumen mellom Radøy og Austrheim. Kjevik er kledd i våtdrakt med eit blybelte rundt livet, og ein kniv festa på leggen. Han dreg av seg dykkarmaska, og legg den meterlange harpunen på berget.

Torsk og trollhummar

Sjølv om den største ruggen slapp unna, kjem ikkje Kjevik tomhendt frå dagens økt. Han sleper inn fangstlina som er festa til varselbøya, og to torskar kjem til syne, den største er om lag fire kilo.

— Det er kjempefint å dykke her, sikten er god. Men eg skulle gjerne hatt fleire som dette, seier Kjevik, og viser til middagsfangsten.

Medan han sløyer fisken, turnerer svoltne måsar over oss. Vinden riv kraftig i håret, og på himmelen trugar regnet. Kjevik prøver å kome seg under vatn kvar veke, uansett vêr.

Også Jan Emil Sætre og Erik Garstad har symt i land, førstnemnde er veteran innan fridykking, medan Garstad tok opp sporten for to år sidan.

— Fridykking er bra for å halde seg i form, og ein får fine naturopplevingar. Men for meg er jakta desidert det viktigaste, eg kan ikkje dykke utan harpunen, seier Sætre.

Frå havbotnen har han grave fram to brune trollhummarar med blå striper og raude, tynne bein. Dei virrar rundt på berget.

Trendy utan luft

Fridykking er stort i utlandet, men har lenge vore i skuggen av apparatdykking i Norden. Dette er i ferd med å endre seg, ifølgje Børje Møster, leiar i «Frivannsliv» og dykkeinstruktør.

— Fram til 2000 var det berre ei handfull fridykkarar i bergensområdet. Vi har kursa fleire tusen personar dei siste åra, og no er miljøet stort. Om lag 600 personar er aktive på Vestlandet, seier Møster, som kjem frå Lindås.

Tidevasstraumen gjer at store fiskestraumar søkjer til Fosenstraumen, noko dykkarinteresserte frå heile verda har fått auga opp for. Førre veke hadde Møster med seg russarar på undervassjakt, og kvart år kjem ein fast gjeng frå Latvia.

— Også svenskar, danskar, tyskarar og amerikanarar kjem hit, fortel han.

Machomiljø søkjer jenter

Det er ei rekkje fordelar med fridykking framfor apparatdykking, ifølgje Møster.

— Det krev mindre og billegare utstyr, og er meir miljøvennleg. Ein er smidig og rask i sjøen, og kan dykke i timevis, samstundes som ein får spenning og kan knyte vennskap. For dei fleste er dette rekreasjon, ikkje konkurranse, det er det nok av i idretten elles, meiner Møster.

Undervassjaktmiljøet er i dag sterkt mannsdominert, og fridykkarklubben ønskjer fleire jenter velkomne.

— Ein kan fint kose seg i sjøen utan harpun. Det viktigaste er avkoplinga og den intime naturopplevinga, seier Møster.

For kameratgjengen i Fosenstraumen denne dagen, er det likevel jakta som tel.

— Det gjeld å vere roleg i rørslene, ein må skli ned utan å plaske, forklarer Kjevik.

Framgangsmåten er ulik frå fisk til fisk:

— Lyren pleier eg å leggje meg ved sida av på botnen. Han er nysgjerrig og vil alltid kome bort. Det er verre med torsken, han prøver alltid å lure seg unna. Det beste er å ta han når han søv på botnen, seier Sætre.

Når målet er innan rekkjevidd, siktar vassjegerane med harpunen, legg press på avtrekkjaren, og ser pila suse mot hovudet til fisken.

PS: I en tidligere versjon av denne artikkelen skrev vi at Fosenstraumen ligger mellom Radøy og Lindås. Feilen er rettet.

Her kan du besøke BT-båten

PÅ HAVBOTNEN: Sørlendingen Sverre Kjevik har vore aktiv innan fridykking sidan ungdommen, men er blitt meir aktiv etter at han flytta til Bergen. Det er jakta som driv han.
Silje Katrine Robinson
KVEITEDRAUM: Alle kan prøve fridykking, men ein nybyrjar kan ikkje forvente å halde pusten så lenge under vatn. Det krev teknikk og øving, seier Børje Møster (41). Sjølv draumar han om å fange ei stor kveite eller havål.
Silje Katrine Robinson
I DET VÅTE ELEMENT: Sverre Kjevik har grave fram ein krabbe frå havets djup. Han kan vere under vatn i opptil to minutt, gjerne på 20 meters djup.
Silje Katrine Robinson
FANGST: Desse torskane blei middagsmat for Sverre Kjevik. Fangstrekorden er ei lange på 13 kilo, og fleire torskar over ti kilo. Steinbit er favoritten, seier han.
Silje Katrine Robinson