Ifølgje dommen opplyste ikkje mannen om at han starta på eit studium hausten 2003, og at han gjennom dette mottok studielån og stipend. Dermed hadde han ikkje rettmessig krav på dei drygt 102.000 kronene han fekk i dagpengar i perioden.

Retten delte seg likevel i synet på skuldspørsmålet, idet ein av lekdommarane meinte det var rimeleg tvil om tiltalte handla i uberettiga vinnings hensikt. Meddommaren meinte tiltalte ikkje nødvendigvis var klar over at utdanninga gjorde at han mista retten til dagpengar.

Men fleirtalet, fagdommaren og den andre lekdommaren, meinte at tiltalte handla med forsett, og dømde mannen til å sone i 45 dagar.

I tillegg må han betale sakskostnader på 2000 kroner. I formildande retning har retten vektlagt at det tok lang tid før saka kom opp til doms.

I skjerpande retning peikar retten på at tiltalte ikkje har medverka til å avdekke forholdet, og at han trass gjentatte purringar ikkje har betalt tilbake noko av dei 102.000 kronene.