KJERSTI MJØR KRISTINE HOLMELID

Det er Telemarksforsking-Bø og Statistisk sentralbyrå (SSB) som har stilt 1200 «kvite» dagmammaer spørsmål om alt frå utdanningsnivå til pris.

— Dagmammaene utgjer ei meir fleksibel form for barneomsorg enn barnehagane, seier forskingsleiar Thor Olav Thoresen i SSB.

— Dei yter omsorg etter vekslande behov hos foreldra, både når det gjeld dagar, timar og tidspunkt for pass.

Kontantstøtte

Dessutan betalar foreldre ofte berre for dei timane dagmamma faktisk passar barnet.

— I barnehagane betalar mange for fulltidsplass likevel, seier Thoresen.

Langt over halvparten av barna som går til dagmamma, er under tre år.

— Ei mogleg forklaring er mangelen på barnehageplassar for dei minste. Ei anna forklaring er kontantstøtta til 1- og 2-åringar, som gjer dagmammaen til ei langt rimelegare løysing enn barnehage.

— Det er god reklame for dagmammaene, dette?

— Vel, mykje av informasjonen om dagmammaer har til no vore på anekdotenivå. Historiene har vore avhengige av om folk har gode erfaringar eller ikkje.

— Det er vanskeleg å generalisere ut frå eit så lite utval, men situasjonen ser bra ut for akkurat denne gruppa.

Slektning eller kjenning

Undersøkinga viser også at dei fleste foreldre kjenner dagmammaen frå før. Heile åtti prosent av dagmammaene svarar at dei er i slekt med, eller kjende fleire av foreldra til barna frå før.

— Dette får foreldra til å kjenne seg trygge, seier Thoresen.

Nær tjuefem prosent av dagmammaene i undersøkinga har ei eller anna form for pedagogisk utdanning.

Eit negativt trekk er at dagmammamarknaden er prega av stor utskifting i løpet av året. Heile førti prosent rapporterer at dei hadde ope mindre enn åtte månadar i 2002. — Likevel er ikkje ein slik «turnover» vesentleg høgare enn det ein også må forvente i barnehagane. Alt i alt trur eg at dagmammaene framleis vil vere ein viktig del av barnepassmarknaden i åra framover, seier Thoresen.

Det finst om lag 10.000 «svarte» og «kvite» dagmammaer her i landet.