TERJE ULVEDAL

Merete Kvalheim og Rolf Haug venta sitt første barn i haust. Men 24. august, seks veker før termin, opplevde dei marerittet. På Nordfjord sjukehus fekk dei eit barn som ikkje var i live.

Dei to tok kontakt med Gravferdshjelpa på heimstaden i Måløy om kiste, men fekk som svar at dei dessverre ikkje hadde barnekister på lager. Dei skulle prøve å låne kiste av konkurrenten, Hjelmeland Begravelsesbyrå i Eid.

— Hjarterått

Men gravferdsbyrået på Eid nekta å levere ut barnekiste, sjølv om dei hadde dei ståande på sjukehuset der Kvalheim og Haug sat og venta. Dagleg leiar Eva Pleym Lund i Gravferdshjelpa måtte difor køyre til Førde for å hente barnekiste. Og foreldra måtte sitje fem timar på sjukehuset på grunn av det dårlege klimaet mellom dei to konkurrentane i Nordfjord.

— Å få eit barn som ikkje var i live, er ei oppleving vi vil bere med oss for alltid. At såkalla profesjonelle skal leggje stein til børa fordi dei ikkje vil hjelpe ein konkurrent, er så hjarterått at det ikkje høyrer heime nokon stad, seier Rolf Haug til Fjordenes Tidende.

Han har kontakta eigaren av Hjelmelands Begravelsesbyrå i ettertid, og fått forklart at dei ikkje ville låne kiste fordi dei ikkje kjende seg sikre på å få betaling.

— Det høyrer ikkje heime nokon stad. Om så var kunne dei kontakt meg, eg skulle betalt. Pengar og prat om pengar har ikkje noko å gjere i ein slik situasjon, meiner Haug som stiller spørsmål ved om gravferdsbyrå ikkje har etiske reglar å forhalde seg til. - Dei burde i alle fall vore moralsk forplikta til å hjelpe i ein slik situasjon.

Gravferdshjelpas ansvar

Til Fjordenes Tidende seier Odd Kåre Hjelmeland i Hjelmeland Begravelsesbyrå at dette er ei sak som konkurrenten i Måløy må ta ansvaret for. Dei har ikkje gjort jobben sin:

— Dei som driv gravferdsbyrå er moralsk forplikta til å ha barnekister på lager. Det kan ikkje vere meininga at vi skal halde lager for Gravferdshjelpa.

I følgje Hjelmeland ba Eva Pleym Lund hos konkurrenten i Måløy berre om å få låne ei kiste.

— Då svaret på det var nei, blei ho snurt og gjekk sin veg utan noko meir. Hadde ho spurt om å få kjøpe kista på vegne av familien, eller at dei hadde kontakt oss direkte med spørsmål om kjøp, ville ikkje dette vore noko problem i det heile.

Eva Pleym Lund seier ho skjønar godt at Hjelmeland ikkje vil hjelpe ein konkurrent:

— Men vi driv i eit spesielt yrke der omsorg er viktig. I så spesielle situasjonar som dette bør vi vise storsinn og hjelpe kvarandre.

Merete Kvalheim og Rolf Haug opplevde at deira eiga sorg blei forsterka av ventinga på kiste. Dei, som sjølv nett hadde fått eit barn som ikkje fekk vekse opp, måtte opphalde seg på ei fødeavdeling omgitt av barnegråt.

— Det var ei oppleving vi ikkje unner våre verste fiendar, seier Merete Kvalheim.

VED GRAVA: Merete Kvalheim og Rolf Haug ved grava på kyrkjegarden på Raudeberg i Vågsøy. Dei måtte vente fem timar på barnekiste på grunn av dårleg klima mellom to gravferdsbyrå.
ODD L. DRABLØS, FJORDENES TIDENDE