Hordalandskommunen grunngjev det med at foreldras «psykiske vanskar» står som ei opplysing gitt i ein barnevernsjournal — og ikkje er ein diagnose gitt i ein medisinsk legejournal.

- Utgangspunktet vårt er at det er den som melder inn informasjon si oppleving skal bli tatt på alvor, sjølv om informasjonen ikkje er underbygd av til dømes ei medisinsk diagnose. Om opplysingane er avgjerande i ei sak, undersøkjer vi for å verifisera eller avkrefta dei, seier assisterande rådmann i kommunen.

For å kunne etterprøva tidlegare informasjon, er det problematisk å sletta noko, meiner han. At gamle opplysingar blir ståande, dokumenterer kontakt og gjer og at sakshandsamarar får vita den historiske samanhengen. Difor er det betre å leggja ved tilleggserklæringar, slik kommunen har tilbydd, enn å redigera fortida, meiner han.

- Om vi berre skulle ha teke inn opplysningar med ein medisinsk diagnose, og ikkje opplysningar frå barn eller observasjonar frå skulen, betyr det at veldig lite kan bli ført i ein slik journal, seier han.

- Det vil auka terskelen vesentleg for å få saker meldt til barnevernet. I praksis vil barnevernstenesta bli lamma. Ei overordna problemstilling for barnevernet, har vore at for lite er blitt journalført, seier assisterande rådmann.