Det soleklare valet er å satse på Universitetet i Oslo, som bør bli eit universitet av internasjonalt format, meiner Slagstad.

– I framtida vil vi ha eit tjuetal universitet, og det er viktig å ha eitt som er på topp, seier han til Klassekampen.

Og sjølv om eit eliteuniversitet ikkje vil vere ope for alle, men tvert om ha avgrensingar, vil alle tene på satsinga, meiner professoren ved Høgskolen i Oslo:

– Sjå på sporten. Der har vi både masseidrett og toppidrett, og toppidretten aukar kvaliteten på normalidretten, seier Slagstad.

Han meiner Noreg lir under en «anti-intellektualisme» som kombinert med idealet om demokratisk likskap, gjer at vi er redde for å satse på topp. Det bør vi ikkje vere, meiner Slagstad, og viser til at det også er forskjell på løkkefotball og toppfotball.

Eit universitet som vert rangert høgt opp i internasjonale samanhengar, er avgjerande for landets framtid, meiner Slagstad.

– Politikarane må våge å bestemme seg for noko slikt. Det dreiar seg om kva vi skal leve av etter oljen. Men å få til eit slikt toppuniversitet er vanskeleg på grunn av treeininga mellom symbolpopulistiske lokalpolitikarar, ambisiøse regionale rektorar og lokale næringsleiarar, seier han.