Aksel Sæthre skriv i BT at me bør stilla krav til land som ber om pengar og hjelp frå oss.
AV:NTB
Publisert: Oppdatert:
Hans eksempel er Pakistan, som bør bruka meir ressursar frå sitt store militærbudsjett for å yta hjelp til sitt eige folk.
Eg synest hans innlegg er på sin plass, og vil gjerne koma med nokre tal som underbyggjer dette. Militærbudsjettet i Pakistan utgjer 23 % av statsinntekta i landet. I prosent er dette nær ti gonger så mykje som i eit godt styrt land, Danmark, som brukar om lag 2.5 % av statsinntekta til det militære.
Sjølvsagt er det, i land med korrupte og undertrykkjande regime, eit moralsk dilemma å setja krav for å yta hjelp til fattigfolk, men vår hjelp betyr lite så lenge slike regime får halda fram med sin skadelege politikk.
Også til andre regjeringar burde det stillast liknande krav om å yta meir rettferd til sine fattige og undertrykte. Dette gjeld statar der Noreg er tungt innblanda, som til eksempel Sudan. Regimet i Khartoum brukar 20 % av statsbudsjettet til sine militære, og deira våpenarsenal har til dels vore brukt mot eigne innbyggjarar, både sør i landet og i Darfur.
Noreg skal no bruka 1.600 millionar kroner i landet. Det er vanvittig mykje pengar i eit fattig land. Eg forstår ikkje korleis så mykje pengar kan brukast på ein fullgod måte i eit land som er svakt organisert og som har eit undertrykkjande regime.
Fleire andre fattige land er i same stode, men i mildare grad: Dei undertrykkjer sine eigne fattige, ikkje minst folk på landsbygda, og dei skattlegg sine småbønder hardt. Men i WTO brukar makthavarane nettopp dei fattige til å fremja sine krav. Makteliten i slike land vil gjerne auka eksporten for å få pengar til attraktive importvarer, men vil nok syta for at produsentane, fattige bønder, berre får ein liten del av verdiane.
Nathan er en 6 år gammel gutt fra Ytre Arna. Han er født, oppvokst og døpt i Norge. Han har gått 4 år i Ytre Arna Barnehage og går nå i 1. klasse på Ytre Arna barne- og ungdomsskole. Nå skal han kastes ut.
KOMMENTARER Våre regler