«Kom dere ut og ta grep», oppfordrar næringsminister Monica Mæland dei 140.000 som står utan arbeid i Noreg. Hugs berre på: Du må være villig til å flytte på deg, eller pendle om du skal ha arbeid. Og hugs berre på: Regjeringa har funne det naudsynt å straffe dei som faktisk pendlar ved å redusere pendlerfrådraget.

I 2015 kunne ein føre opp frådrag for reisekostnadar over 16.000 kroner. Frå 2016 vart dette endra til reisekostnadar over 22.000 kroner. Ein skatteskjerping på 1350 kroner for dei som pendlar. Og for dei som har mista jobben sin, så har regjeringa også funne det naudsynt å innføre skatt på sluttvederlag.

«Arbeidstagere mellom 50 og 66 år kan søke om sluttvederlag om de mister jobben, enten det skyldes sykdom eller innsparinger i bedriften. Beløpet varierer fra 20.000 til 70.000 kroner. Ordningen er en del av tariffavtalen og årlig utbetales det rundt 2000 vederlag. Fra og med 2016 blir utbetalingen beskattet som lønn, til store protester fra fagbevegelse, som kaller det «skatt på ledighet». (Aftenposten 1. januar 2016)

Statsministeren hylla i si nyttårstale 2017 gründarar, og ærast dei som ærast bør. Løysinga på den store arbeidsløysa er visst å bli gründar. Ein kvar må ta ansvar for seg sjølv, vi må alle «lene oss litt mer fremover.» Gå ut og ta grep, tenke nye tankar, bli ein gründar.

I statsministeren si nyttårstale i 2016 vart det presisert at regjeringa si viktigste oppgåve i dei komande åra var å sikre fleire ein jobb å gå til. Statsministeren sa òg: «Et arbeidsliv hvor flere skyves ut, vil føre til sosial ulikhet. Et slikt samfunn ønsker ikke jeg.» (regjeringen.no)

I VG 12. desember kunne vi bla. lese følgjande: «NAV-rapport: Større forskjeller og flere fattige i Norge. Det er arbeidsledigheten som først og fremst gir økning i andelen mennesker med lav inntekt under 30 år.»

Fine ord i ei nyttårstale er som nyttårsforsett, ikkje lett å etterleve utan effektive tiltak for å oppnå mål. Regjeringa sine tiltak så langt har vore skattelette til dei som har mykje frå før, og innskjerping for dei som har minst - både uføre, sjuke og arbeidsledige.

Det er sikkert ei stor trøyst for alle som står i den vanskelege situasjonen som arbeidslaus å vete at det finns nokon som kjem ut av ledigheita. Ikkje bli stressa og deprimert, ikkje tenk på korleis du skal klare dine økonomiske plikter. Vær optimist, gå ut og ta grep, vær foroverlent. Statsministeren føler seg optimistisk, tross alt!

Vi får håpe og tru at det kjem nye menneske inn i regjeringskvartala til hausten, menneske som ser verdien av faste trygge arbeidstilhøve. Som ser at grunnlaget for alle val ein kan ta som privatperson, er fast arbeid med ei løn å leve av. Menneske som ser at auka sosiale skilnadar og fattigdom kan begrensast med ein anstendig arbeidslivspolitikk. Menneske som set inn effektive tiltak for å redusere arbeidsløysa. Menneske som ser verdien til, og ikkje berre kostnaden av, ein arbeidstakar.

Enn så lenge får vi seie som Jahn Teigen:

Optimist, jeg vet det går bra til sist Så lenge jeg lever her er jeg en Optimist Jeg er en Optimist