Desse debutantdikta skriv fram intense møte mellom eit ho og eit dikt-eg, men det er usikkert om møta er reelle eller om eget vert forført av eigne minne og fantasiar. Særleg forsøka på å skaffe seg utsikt i samlingas tredjebolk, ved at eget «rissar inn eit bilete / av vindauget eg ikkje har» innfører tvil og modererer dei tidlegare dikta med tanke på hennar eksistens. Kanskje forsikrar dette diktet berre om at det er dikting og ikkje røyndom, og at kunsten slik sett er fri og herleg, sjølv om det berre kjem «eit sukk frå hagen» til svar. Det doble aspektet, kunsten og kjærleiken, er også innskrive i eit seinare dikt der først ho og sidan eget rett og slett forsvinn frå diktet og berre etterlet seg orda.
Kjærleiks- og kunstmotivet er knytt tett saman i debutantdikta. Men kjærleiken eller kunsten - denne «ho som står i rommet mitt og brenn» - kan vere verkeleg nok, uansett om ho finst som noko taktilt eller ikkje, for den som har fått ho i blodet. Dei tre avdelingane i diktboka skildrar fasane i kjærleiksforholdet, frå dei første tilnærmingane i denne «sommaren med absolutt gehør» der sansane står på vidt gap, til gjennombrotet og påfølgjande begjær og fysisk kontakt. Sidan kjem det forsmedelege kjærleikstapet som har vore varsla gjennom samlinga, og forsøka på å minke tydinga til ho som har vakse seg altfor stor i eget: «dette minnet om / munnen som / lukka seg kring blåbær syrleg spidda på eit strå / og safta som / varte heile livet».
Ho får mytiske, skremmande dimensjonar når «ho går inn i fossen», og eget har problem å nå inn til ho, også når det er noko seksuelt på gong, for eget opplever ho som «ein landfast kval pustar der bølgja aldri når», medan eget «brest/ eg brest /eg brest / og brest/ og».
Ramma rundt dikta verkar ikkje tvinga på dikta, og mange av einskilddikta er laga slik at dei peikar ut or ramma og står godt for seg sjølve. Språket er tidvis energisk, leikande, innfallsrikt og musikalsk, det hopp og sprett, jamvel om det smyg seg inn bilete som ikkje er fullt så originale her og der, som kan hende burde vore luka ut.
SINDRE EKRHEIM
Enig med vår anmelder? Si din mening.
